Mostrando entradas con la etiqueta Populismo.. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Populismo.. Mostrar todas las entradas

jueves, 16 de octubre de 2014

Eliseo Calviño, ex presidente de la Federación de Autónomos de Galicia,el actual, Francisco Javier Pérez Bello; así como el empresario coruñés Gerardo Crespo, dueño de Azetanet,están imputados ...




por fraude, tráfico de influencias, malversación de caudales públicos y falsificación documental, entre otros delitos, según indica la jueza que lleva el caso.
Según el Grupo de Delincuencia Financiera y Fiscal de la Comisaría Provincial de A Coruña han podido defraudar 20.000.000€ en falsos cursos de formación.

martes, 14 de enero de 2014

La raíz del término “cleptocracia” proviene del griego Kleptes significa “ladrón” y cratos puede entenderse como “poder” o “gobierno”. La cleptocracia sería, pues, el gobierno de los ladrones.Por Agustín Laje


La idea de corrupción ha estado presente en el hombre desde la filosofía antigua hasta nuestros días. Aristóteles concebía dos grandes categorías de gobiernos: los puros y los impuros. Mientras los primeros tenían como característica principal su orientación hacia toda la ciudadanía, los segundos se caracterizaban por perseguir el interés exclusivo de quienes gobernaban, corrompiendo con ello la naturaleza misma del gobierno. De ahí que cuando los ladrones se enquistan en el poder político y se valen de sus funciones públicas para canalizar sus intereses privados, los llamemos corruptos, puesto que corrompen el fin que debería tener el manejo de la cosa 
pública.Podría argumentarse, con cierta razón, que la corrupción es un mal que podemos hallar en cualquier régimen político. Pero la cleptocracia se produce cuando los actos de corrupción se han vuelto tan sistemáticos que pasan a formar parte de la cultura política dominante. En efecto, hay que distinguir la corrupción como excepción de la corrupción como regla. Toda realidad política se ve, en algún momento, embestida por casos de corrupción. El problema surge cuando estos dejan de configurar anomalías a extirpar del sistema político, para convertirse en cotidianeidades que se terminan por instalar como “normales”, sin provocar erosiones en la legitimidad del 
gobierno.Como todo sistema político que logra establecerse con cierta firmeza, la cleptocracia precisa de una moralidad pública específica. Así como la democracia, por ejemplo, se legitima sólo cuando una mentalidad democrática prevalece en la ciudadanía, la cleptocracia evita que la corrupción deslegitime al gobierno sólo cuando una moralidad cleptocrática se ha apoderado del pueblo. Total moralidad no supone estrictamente que se encuentre un sentido ético en la corrupción, sino que, frente a esta, la gente no vea dañado su sistema de valores en un grado suficiente como para deslegitimar al gobierno. El poco feliz “roban pero hacen” es un ejemplo ilustrativo de la inmoralidad cleptocrática de los argentinos.La cleptocracia encuentra suelo fértil principalmente en regímenes populistas, donde el poder no reside en las instituciones sino en los líderes mesiánicos que pretenden gobernar sin controles institucionales. El poder del que gozan los funcionarios populistas es de tal magnitud que las puertas para el mal manejo de los recursos públicos siempre están abiertas. Asimismo, la moralidad prebendaria que el populismo va edificando en la gente sirve de antesala para la moralidad cleptocrática a la que nos referíamos con anterioridad.Allí donde la conciencia individual y la iniciativa privada son reducidas por la amplitud del Estado populista, se da una paradoja propia de los países subdesarrollados que fue mencionada por el Premio Nobel de economía Gunnar Myrdal: el sector privado termina operando bajo la lógica estatista, pues pide y vive de subsidios y prebendas, al tiempo que el sector público opera bajo una lógica privatista, puesto que sus funcionarios manejan los recursos públicos como si fuesen privados.Las consecuencias de una cleptocracia son, en resumidas cuentas, el empobrecimiento del pueblo a costa de los ladrones afincados en el Estado; un retraimiento ético generalizado, donde la inmoralidad se hace costumbre y conduce a un estado de anomia permanente; y la consolidación de élites políticas que realimentan constantemente su poder, desarticulando los mecanismos de control y destruyendo el sistema republicano.

lunes, 25 de julio de 2011

¿E Zapatero un badanas?O goberno Zapatero é posiblemente o peor presidente da actual democracia española

Julio/2007.
Isto dito por unha persoa que se sitúa claramente á esquerda,é bastante doloroso, pero creo que unha minima revision das postas en escena, cambios de opinion,demagoxia por milleiros e o converter a este goberno nun produto publicitario, pódenos invitar a reflexionar sobre esta pregunta.
A chegada á Moncloa, foi, como todo o mundo sabe, auspiciada polo peor atentado que sufriu o noso pais, uns dias infames que o goberno de Aznar intento manipular buscando outro inimigo e que o Sr.Zapatero, xa exercendo de lider da oposicion, utilizo dunha forma torticera para obter vantaxe politica e gañar unhas eleccións de forma cainita.
Aquilo, para calquera observador minimamente inquedo, foi o anuncio do que ía ser esta lexislatura.
Como primeiro obxectivo perfectamente calculado, foi arrinconar ao PP, partido que pertence ao arco constitucional e votado por mais de 10.000.000 de persoas, para preparar o que seria o eixo do seu politica,o estatuto catalan, que se voto a traves dun referendun cunha bajisima participacion e agora pendente de que o Constitucional sáqueo adiante con moitas dificultades xa que algúns das súas articulos poden ser inconstitucionais, e como non, a errada negociacion con ETA, na que tivemos que sufrir de forma continuada o ver como un grupo terrorista que quere acabar coa vida dos cidadáns, sempre que poidan, era convertida por parte de Zapatero nuns homes de paz; un grandisimo erro de calculo que volvio a tensionar á sociedade de forma alarmante.
Estas foron as dúas grandes apostas politicas desta presidente, que agora mesmo podemos afirmar de rotundo fracaso; xa que o estatuto catalan foi superado por recentes manifestacións defendendo a autodeterminacion para Cataluña.
A politica exterior a sido unha sucesiva cadea de erros, apostando por dirixentes que mais tarde non gañaron as eleccións nas súas paises, alineandose con "amigos" como Chavez, para facer magnificos negocios para o noso pais, cando Bono estaba en Exteriores, outro populista de andar por casa, que ao final quedo en nada. Todo o mundo coñece o final desta relacion; pasando polo caso das enfermeiras do Chad, de autentico bochorno ou xa recordar a retirada das tropas de Iraq, que non se discute que España non sexa soberana para decidir esta cuestion, senón a forma en que se fixo. Mais tarde, outros paises fixeron o mesmo pero de diferente forma.
Outro dos "acertos" é a famosa lei contra o tabaco, que no canto de prohibir de forma xeneralizada o fumar nos lugares publicos, terminar complicandole a vida a todo o mundo cunha bajisima efectividade.
Todo isto salpicado de AVES,incendios de Gualajara ,ou o actual barco chatarrero en á beira de Alxeciras, que leva alli desde agosto e que por clara desidia do Goberno, xa estan chegando algunhas toneladas de fuel ás praias gaditanas.
Mentres o gasto publico disparouse, o pais esta entrando en recesion, o control sobre os prezos dos produtos basicos, non existe e outros grandes retos que tenia o pais, como é a educacion, o informe Pisa é demoledor, a primeira universidade española se situa no posto 174 a nivel mundial, a competitividade ha caido nove puntos, a conexion a Internet segue sendo das mais baixas da Europa desenvolvida, o acceso á vivenda é case unha quimera para a mayoria dos españois, cun custo altisimo no persoal, porque se segue apostando por politicas de compra, vivenda protexida, subenciones etc, e non xerar vivendas por parte do estado, só para aluguer, como veñen facendo fai moitos anos os grandes paises da Union.
Outro dato pouco presentable para un Goberno de esquerdas, é que nesta lexislatura crezan as persoas por baixo do limiar da pobreza un 4,5%, pasando do 19% da poblacion,ao 23,5 %.
Nesta linea tambien móvese o discurso oficial sobre a renda española, comparandola coa media dos 27 paises que compón hoxe en dia a Union, pero todos sabemos que onde nos tenempos que mirar é nos socios mais desenvolvidos e ricos, non precisamamente en Letonia ou Rumania, aínda que como socios merezan todo o respecto.
No concernente á politica social, o cogollito deste goberno,esta por unha banda o cheque bebe, unha lei electoralista e profundamente reacionaria, xa que axuda a calquera tipo de familia coa mesma cantidade de diñeiro, prescindindo da súa renda, e como non, A Lei de Dependencia, que é unha lei xusta, ben articulada e que fai xustiza a unha necesidade social.
O ultimo ragalo de Zapatero é o Canon Dixital, que converte a todos os españois en potenciale s delincuentes, gravando os diferentes dispositivos electronicos cun imposto revolucionario por se pecas, haciendole un favor impagable aos "amigos" da Sgae, suponse que hai que devolver anteriores favores, iso se, a costa do señor pobo.
Creo que estas cuestións e outras moitas mais poden levarnos a preguntar se realmente Zapatero é un badanas,prescindindo da pasta que se gasta en publicidade gobernamental, haciendonos crer que vivimos en Españolandia.